Heeft jouw kind een beperkt lijstje met producten dat het eet? Worden groenten standaard afgewezen, levert het proeven van nieuwe voedingsmiddelen spanning op of merk je dat maaltijden steeds vaker eindigen in frustratie? Dan herken je misschien het gevoel dat eten inmiddels veel meer is geworden dan simpelweg een bord op tafel zetten.

Misschien begin je de dag al met nadenken over wat je vanavond moet koken. Niet omdat je inspiratie tekort komt, maar omdat je vooraf al probeert in te schatten wat er mogelijk voor weerstand gaat zorgen. Je kiest maaltijden waarvan je denkt dat je kind het waarschijnlijk nog wel eet. En toch weet je vaak pas op het moment dat het bord op tafel staat hoe de avond gaat verlopen.

Je probeert rustig te blijven en doet wat iedere ouder doet die het beste wil voor zijn of haar kind. Je moedigt aan, probeert uit te leggen waarom gezond eten belangrijk is of vraagt of er misschien toch één hapje geproefd kan worden. Soms maak je nog snel iets anders klaar, omdat je niet wilt dat je kind met honger naar bed gaat. Ondertussen merk je dat eten steeds meer energie kost.

Daarnaast blijven er allerlei vragen door je hoofd gaan. Krijgt mijn kind wel voldoende voedingsstoffen binnen? Waarom lijkt eten bij andere kinderen zoveel makkelijker te gaan? Doe ik iets verkeerd? En misschien vraag je jezelf zelfs af of je je zorgen niet groter maakt dan nodig is.

Misschien heb jij ook al van alles geprobeerd. Adviezen van familie, tips op social media of opmerkingen als: "Het is vast een fase" of "Als een kind honger heeft, gaat het vanzelf eten."

Maar vaak zorgen al die verschillende adviezen juist voor nóg meer verwarring. Want wat werkt nu echt? En belangrijker nog: wat past bij jouw kind?

Meer rust aan tafel, meer begrip voor het gedrag van jouw kind en meer vertrouwen in jouw rol als ouder: tijd om de strijd rondom eten los te laten